BAZEN HAYAT SENİ DURDURMAZ, KENDİNE YAKLAŞTIRIR
İçsel Sessizlik Korkulacak Değil, Duyulacak Bir Alandır İnsan en çok her şey sustuğunda kendini duyar. Planlar bittiğinde, beklentiler azaldığında, yapılacaklar listesi bir süreliğine anlamını yitirdiğinde… dış dünyanın sesi yavaş yavaş çekilir ve geriye yalnızca içsel gerçek kalır. Çoğu kişi bu anı boşluk olarak yorumlar. Çünkü alıştığımız şey hareket etmektir; durmak değil. Oysa bu boşluk değil, farkındalık alanıdır. Hayat bazen seni ileri götürmek için değil, yanlış yönde ilerlemeni engellemek için yavaşlatır. Çünkü bilinçaltı, kişinin hazır olmadığı değişimleri hızlandırmaz. Önce içsel uyumu oluşturur, duyguları hizalar, zihni sakinleştirir… sonra dış dünyayı dönüştürmeye başlar. Bu yüzden bazı dönemler hiçbir şey olmuyormuş gibi hissedilir. Oysa görünmeyen bir hazırlık vardır. Tıpkı toprağın altında sessizce büyüyen bir kök sistemi gibi. Görünmez, ama hayatın yönünü değiştirecek gücü taşır.
devamı için tıklayın
